Praktyka szine
Czym jest medytacja szine?
Szine (sanskryt: śamatha, często tłumaczone jako „spokojne przebywanie” lub „trwanie w stanie uspokojenia”) to praktyka skupiania umysłu w jednym punkcie i pozwalania mu, by tam spoczął.
Jest podstawą wszystkich medytacji buddyjskich.
Jaki jest cel medytacji szine?
Nasze umysły są zazwyczaj rozproszone, pochłonięte myślami, wspomnieniami, planami i emocjami. Celem szine jest rozwinięcie spokojnej, przejrzystej, stabilnej i rozluźnionej świadomości, która potrafi pozostawać obecna, nie ulegając rozproszeniu. Dzięki regularnej praktyce uczymy się:
- wyciszenia umysłu oraz zmniejszenia niepokoju i wewnętrznego pobudzenia;
- rozpoznawania dwóch głównych przeszkód – otępienia i pobudzenia – oraz pracy z nimi;
- rozwijania uważności (pamiętania o przedmiocie medytacji) i świadomości (zauważania, że umysł uległ rozproszeniu);
- rozwijania stabilnego skupienia na jednym punkcie, które przenosi się na życie codzienne.
Stabilny i jasny umysł jest także podstawą głębszej medytacji wglądu (tyb. lhaktong, sanskryt: vipaśyanā) oraz praktyk mahamudry w tradycji Kagyu.
Szine w tradycji Karma Kagyu
W linii Karma Kagyu praktyka szine uważana jest za podstawę wszystkich pozostałych medytacji: bez tej stabilnej bazy wyższe praktyki nie mogą dojrzeć. Podczas przekazu i praktyki poznajemy różnorodne narzędzia służące rozwijaniu stabilnego skupienia na jednym punkcie – zarówno w trakcie sesji medytacyjnych, jak i pomiędzy nimi.
IX Karmapa, Łangczuk Dordże, zebrał esencję instrukcji medytacyjnych w tekście zatytułowanym Ngedön Gyamtso, Ocean of the True Meaning (Ocean prawdziwego znaczenia). Pozostaje on jednym z najważniejszych źródeł nauk w tej linii.
Lama Stephane dzieli się z nami doświadczeniem i wskazówkami w oparciu o to dzieło.
Dla kogo jest ta praktyka?
Szine jest odpowiednie zarówno dla początkujących, jak i dla doświadczonych praktykujących, którzy chcą wzmocnić swoją podstawę medytacji. Aby zacząć praktykę nie jest wymagane żadne wcześniejsze doświadczenie.
